poniedziałek 20 Lis 2017
Drukuj

Muzykoterapia indywidualna

 

Muzykoterapia – z gr. „mousike” - sztuka, zwłaszcza śpiewu i gry na instrumentach i „therapeuein” - leczenie, oznacza leczenie dźwiękiem. Muzykoterapia jest więc jedną z odmian terapii sztuką. Ze względu na szerokie spektrum oddziaływania zalicza się ją do metod psychoprofilaktycznych i psychoterapeutycznych. W muzykoterapii wykorzystuje się muzykę i jej elementy jako środki stymulacji, strukturalizacji oraz ekspresji emocjonalnej i komunikacji niewerbalnej i werbalnej w procesie diagnozy, leczenia i rozwoju osobowości człowieka.

 

Dzięki indywidualnej pracy pedagog, terapeuta ma możliwość dopasować formy i metody muzykoterapii indywidualnie do potrzeb każdego uczestnika zajęć.

 

W trakcie muzykoterapii indywidualnej  korzystający uczą się grać na instrumentach m.in. na keyboardzie, instrumentach Carla Orffa, gitarze, słuchają muzyki, relaksują się, uczą się wyrażać swoje emocje poprzez muzykę, śpiewać, sami piszą piosenki, mają możliwość samodzielnie tworzyć zajęcia.

 

Zajęcia muzykoterapii maja na celu:

  • kształtowanie wrażliwości i empatii,
  • stymulowanie do aktywności i kreatywności,
  • wygaszanie agresywnych reakcji,
  • wzmacnianie prawidłowych nastawień i postaw,
  • dowartościowanie emocjonalne – muzyka przezwycięża smutek i monotonię, daje radość i siłę do pokonania słabości i lęków,
  • doskonalenie komunikacji w grupie,
  • stymulowanie mowy,
  • stymulacja słuchu,
  • usprawnianie sfery psychomotorycznej,
  • kształtowanie umiejętności aktywnego słuchania i koncentrowania uwagi,
  • usuwanie napięcia psychofizycznego,
  • rozwijanie twórczości i umiejętności improwizacji, muzyka jest źródłem kreatywnych zachowań człowieka, inspiracji twórczych