poniedziałek 20 Lis 2017
Drukuj

Hipoterapia to metoda gimnastyki leczniczej i forma rehabilitacji ruchowej oparta na neurofizjologii, mająca na celu przywracanie zdrowia i sprawności poprzez kontakt z koniem i jazdę konną.

 

Hipoterapia stanowi jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej, a uniwersalność tej metody polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym, jest bardzo atrakcyjną formę usprawniania dzieci i znacząco wpływa na rozwój sfery psychospołecznej.

Zajęcia usprawniające na koniu motywują osobę korzystającą do współpracy, a ponieważ odbywają się w warunkach naturalnych, umożliwiają bezpośredni kontakt z przyrodą.

 

Kontakt z koniem stanowi o wyjątkowości i atrakcyjności tej metody. Ma on niezastąpiony wpływ na rozwój emocjonalny i budowanie więzi społecznych. Podnosi u osoby korzystającej pewność siebie, odpowiedzialność, odwagę i samodzielność.

 

Świat widziany z wysokości końskiego  grzbietu jest inny, piękniejszy. Stanowi o wartości i ważności jeźdźca.

 

Zajęcia prowadzone są przez instruktora rekreacji ruchowej ze specjalnością hipoterapia z pomocą urodziwej klaczy Bianki, na wspaniale położonych terenach rekreacyjnych w Sułkowicach. 

 

W trakcie zajęć prowadzonych w ramach hipoterapii, pedagogicznej jazdy konnej lub jazdy konnej z elementami woltyżerki, korzystamy z różnego rodzaju sprzętu pomocniczego dla utrzymania równowagi na koniu, z pasa do woltyżerki, siodła. Przed lub po zajęciach wykorzystujemy piłkę rehabilitacyjną, hula hop, itp.

 

Hipoterapia, pedagogiczna jazda konna oznacza dla naszych dzieci i osób dorosłych z niepełnosprawnością, możliwość funkcjonowania w normalnej społeczności, korzystania z pełnym zaangażowaniem i motywacją z różnych form aktywności sportowej: od zabaw jeździeckich, przez jazdę rekreacyjną, aż do wyczynowego sportu turniejowego.

 

Hipoterapia najczęściej jest wykorzystywana w usprawnianiu pacjentów z:

  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • stwardnieniem rozsianym,
  • wadami postawy,
  • upośledzeniem umysłowym,
  • autyzmem,
  • uszkodzeniami analizatorów; wzroku, słuchu, nadwrażliwości dotykowej,
  • zaburzeniami emocjonalnymi  i zaburzeniami zachowania,
  • niedostosowaniem społecznym.