środa 21 Lis 2018
Drukuj

Mutyzm jest definiowany jako brak lub ograniczenie mówienia, przy zachowaniu rozumienia mowy i możliwości porozumiewania się za pomocą pisma i komunikacji niewerbalnej.

Mutyzm może występować bez stwierdzanych zaburzeń w budowie i funkcji narządów mowy utrudniających dziecku poprawne mówienie, tj. gdy nie ma zaburzeń artykulacyjnych.

Nazwa pochodzi od słowa mutus - milczący, niemy.

 

Najogólniej wyróżnia się dwa rodzaje autyzmu, a kryterium tego podziału stanowi etiologia:

  • Funkcjonalny,
  • organiczny.

Dziecko z mutyzmem funkcjonalnym przejawia uogólnioną i trwałą niechęć do mówienia, nie mówi lub mówi mało.

Mutyzm funkcjonalny może przybierać postać

  • selektywną,
  • selektywną-sytuacyjną,
  • całkowitą.

Mutyzm selektywny, jest to odmowa mówienia wynikająca z zaburzeń emocjonalnych, pomimo braku uszkodzenia narządu mowy i zachowanej zdolności do mówienia. Jest rodzajem fobii społecznej i dotyka on częściej dziewczynki niż chłopców.

Dziecko, u którego stwierdza się występowanie tego rodzaju mutyzmu, odzywa się tylko do wąskiego kręgu bardzo bliskich osób i w określonych okolicznościach.

Dziecko takie rozmawia swobodnie z rodzicami i rodzeństwem w domu, natomiast nie odzywa się do nauczycieli i rówieśników w szkole lub przedszkolu.

Ta forma mutyzmu pojawia się zwykle pomiędzy 3 a 5 rokiem życia.

 

Mutyzm funkcjonalny rozpoznajemy, gdy spełnione są następujące warunki:

  • wykluczona lub mało prawdopodobna dysfunkcja mózgowa,
  • brak zaburzeń w budowie i funkcjonowaniu narządów mowy,
  • obecność zewnętrznych czynników patogennych o różnym charakterze:
  • silne przeżycia lękowe
  • długotrwałe sytuacje stresowe
  • długotrwałe, bolesne przeżycia
  • sytuacje patogenne
  • utrata bliskiej osoby
  •  upokorzenia, uderzenie w godność dziecka
  • nadmiar zakazów
  •  drastyczne poniżanie przez rodziców
  •  etykietowanie    
  •  deprywacja potrzeb psychicznych
  •  nieprawidłowa struktura rodziny
  •  uczucie odrzucenia przez rodziców

 

Przyczyny mutyzmu organicznego:

  • Organiczne uszkodzenie obwodowych narządów mowy
  • Dysfunkcje, nieprawidłowości w budowie: krtani, jamy ustnej, podniebienia, języka, szczęk
  • Uszkodzenie mózgu: apraksja, kineza, hiperkineza, afazja ruchowa